نویسنده :
رادمهر جوینی - ساعت ٦:۳٦ ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ فروردین ۱۳٩٠
عزیران خواننده ! سلام...
متاسفانه برای مدت مدیدی است که اقدام به بروز رسانی وبلاگم نکرده ام. اما به همه خوانندگانی که لطف داشته اند و از همین چند سطر نیز بهره بردند نوید آن را می دهم که به زودی مطالب گوناگونی در حوزه روابط بین الملل و جایگاه رسانه ها در این میان را منتشر کنم.
ارادتمند
رادمهر
نویسنده :
رادمهر جوینی - ساعت ٤:۱۸ ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٧
برای آنکه دهکده جهانی را بهتر بشناسید ابتدا با ید با واژه بزرگتری که به جهانی سازی موسوم است ،آشنا شوید واژه ای که حدودا از دهه 1960 رواج یافته است و بستر اولین فرهنگ معتبری بود که در سال 1961 میلادی تعاریفی برای اصطلاحات Globalism (جهان گرایی) و Globalization(جهانی سازی) ارائه کرد .
اصولا هنگامی که از جهانی سازی و جهانی شدن سخن به میان می آید ، نام هربرت مارشال مک لوهان ، دانشمند علوم ارتباطات و جامعه شناس کانادایی که این نظریه را برای اولین بار به شکل کنونی ارائه کرد نیز مطرح می شود. عمده ترین مباحث مک لوهان در آثارش به جریان ارتباطات و تحول ابزارهای آن در بازه های زمانی پیش رو اشاره دارد.
مهمترین آثار وی عبارت انداز : کهکشان گوتنبرگ : شناخت انسان چاپی ( 1964 ) ، برای درک رسانه ها ( 1964) ، رسانه پیام است ( 1967 ) ، جنگ و صلح در دهکده ی جهانی ( 1968 ) و...
مک لوهان ادوار تاریخی بشررا بر مبنای نوع ارتباط و تحول ابزار ارتباط بشری طبقه بندی نموده و در این راستا برای تاریخ بشر سه مرحله را ازهم تفکیک می کند :
1) مرحله ی بدوی و بی سوادی
2) مرحله ی ارتباط کتبی
3) مرحله ی ارتباط الکترونیک
از دیدگاه مک لوهان دنیای امروز یک دنیای الکترونیکی است و رسانه های الکترونیکی با گسترش خود فاصله های زمانی و مکانی موجود میان انسانها را از بین برده اند . به عبارتی دقیق تر وسایل ارتباط جمعی جدید مانند تلویزیون ، رادیو ، مطبوعات ، اینترنت و ... شیوه های زندگی بشری را تحت تاثیر خود قرار داده و متحول نموده و به گونه ای جهان کنونی را به یک دهکده ی کوچک تبدیل کرده اند .
مک لوهان این دهکده ی کوچک را دهکده جهانی می نامد که در آن افکار و اعمال جوامع از یک دیگر پنهان نمی باشند و در عین حال تاریخ شاهد به منصه ظهور رسیدن یک نوع جدید از فردگرایی انسانی است .
ازدیدگاه وی دردهکده جهانی هرگونه اتفاقی که دریک نقطه می افتد قابل تسری و تعمیم به دیگر نقاط دهکده است . چرا که فرایند تبادل اطلاعات ، علوم و اندیشه با سرعت قابل ملاحظه ای درجریان است . بنابرآن چه که تا کنون گفته شد جهانی سازی را می توان این گونه تعریف کرد :
جهانی سازی در واقع عبارت است از فرایند فشردگی فزاینده زمان و مکان که مردم دنیا به واسطه آنها و به صورت آگاهانه در جامعه جهانی ادغام می شوند .
به بیان دیگر جهانی شدن معطوف به فرایندی است که در جریان آن فرد و جامعه در گستره ی جهانی با یکدیگر پیوند می خورند .
از تعریف فوق چنین بر می آید که جهانی سازی فقط یک مفهوم اقتصاد محور نیست و چه بسا حوزه های سیاسی ، اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی را نیز در بر می گیرد . از این رو برخی معتقدند که جهانی شدن جوامع بشری را در سه جبهه مورد حمله قرار می دهد : جبهه ی اقتصادی ، جبهه ی ایدئولوژی و جبهه نظامی .
جبهه اقتصادی : از طرق گوناگونی مانند سرمایه ی ارزی صندوق بین المللی پول ، سازمان تجارت جهانی ، بانک جهانی ، تسلط اقتصاد مبتنی بر خصوصی سازی و ....
جبهه ایدئولوژی : حمایت از موسسات پژوهشی ، دانشگاه ها ، رسانه های گوناگون مانند سی ان ان ، تایمز و دیگر رسانه های خبری
جبهه نظامی : مانند جنگ جهانی علیه تروریسم
دکتر پیروز مجتهد زاده ، صاحب نظر ایرانی در تحلیل پیامدهای جهانی سازی ، دو نوع پیامدهای مثبت و منفی را برای آن ذکر می کند .
پیامدهای مثبت جهانی سازی عبارت اند از :
1) پیامدهای مثبت مانند بهم پیوستن فزاینده ی اقتصادها
2) ازمیان رفتن موانع و حرکت اطلاعات و آگاهی ها
3) اقتصادی کردن جهان به جای ایدئولوژیک کردن آن
پیامدهای منفی آن عبارت اند از :
1) ازمیان رفتن امنیت شغلی در جهان
2) افزایش شکاف میان سرمایه داران و فقراء
3) گسترش سود جویی و سود پرستی که منجر به مادی گرا شدن فرهنگ ها می شود
آنتونی گیدنز در باب جهانی سازی معتقد است که زمان و مکان مفهوم سنتی خود را دردنیای صنعتی جهانی شده از دست می دهند و کم رنگ تر می شوند و بسیاری از نهاد ها مانند دولت ها ، سازمان های بین المللی و ... از نو در این جهان جدید تعریف می شوند .
نظرات ()
